خیزش اجتماعی مردم ایران پس از انتخابات ، فضای خارج از کشور را عمیقا متاثر ساخت. گروه ها و افراد زیادی در اقصی نقاط خارج از کشور شروع به حمایت از جنبش سبز و مطالبات معترضین کردند. اوج گیری اعتراضات در داخل کشور ، جنب و جوش تازه ای را نیز در ایرانیان برون مرز پدید آورد. راهپیماییها ، گردهماییها ، سخنرانیها، سمینارها، کنسرت ها و کار های نمادین چون روشن کردن شمع به یادبود جانباختگان از جمله کارهایی بود که در ماههای گذشته از سوی ایرانیان خارج کشور برنامهریزی شد.نیز اطلاع رسانی به نهاد های حقوق بشری و جلب حمایت شهروندان ، رسانهها و دولتهای خارجی از مطالبات دموکراسی خواهانه مردم ایران جلوه های گوناگون این فعالیت ها بود که در سطحی کلانتر نمود داشت.
جنبش سبز فعالیت های سیاسی در خارج از کشور را وارد فصل نوینی کرد؛ تحرکات جدید ضمن آنکه به رکود سالیان پیش خاتمه داد، رونق و نشاط کم نظیری نیز خلق کرد. یکی از ویژگیهای برجسته حضور و مشارکت چشمگیر جوانان و نسل دومیها بود که تا پیش از این از میدان سیاست کناره میجستند.
تنوع نسلی ، فرهنگی و سیاسی دیگر نمود مهم این کارزار بود که اگرچه با درگیری ها و تعارض هایی هم همراه بود ،ولی تصویری مناسب از رنگین کمان جنبش اعتراضی در داخل کشور را نشان می داد.
مرز های بین ایرانیان داخل و خارج از کشور در اعتراضات اخیر و به لطف استفاده از فناوری های جدید اطلاعاتی کمرنگ تر شد و ارتباط و همبستگی آنها با یکدیگر افزایش یافت.
حال و هوای خاص پایتخت سیاسی دنیا ، تمرکز سیاست گذاران و بازیگران سیاسی آمریکا ،حضور جمعیت در خور توجه ایرانیان و بالا بودن حس مسئولیت شناسی و علاقمندی به کنش گری در آنها باعث شد تا شهر واشنگتن دی سی به یکی از مهمترین و فعال ترین نقاط اعتراضی در خارج از کشور بدل شود.
از همان روز های اول اعتراضات پسا انتخاباتی در تیرماه ۱۳۸۸ نهادی تحت عنوان کمیته همبستگی با خواست های دموکراتیک مردم ایران د رمنطقه واشنگتن بزرگ شکل گرفت. موسسین وتشکیل دهندگان این شبکه جمعی از فعالان سیاسی و اجتماعی آزادی خواه ،مدافعان حقوق بشر ، حامیان جنبش دموکراسی خواهی ایران و زندانیان سیاسی سابق بودند. نخستین برنامه این گروه که در قالب راهپیمایی از مقابل دفتر حفاظت منافع ایران به سمت لافایت پارک در نزدیکی کاخ سفید در تاریخ تیرماه ۱۳۸۸ برگزار شد با استقبال گسترده نیروهای مدافع دموکراسی و حقوق بشر در این منطقه مواجه شد.
برگزاری برنامه های بعدی در قالب روشن کردن شمع ،تجمع ،زنجیره انسانی، برگزاری سمینار ،سازماندهی و انتقال ایرانیان مقیم منطقه واشنگتن دی سی به نیویورک در اعتراض به حضور احمدی نژاد در سازمان ملل ، عمق و دامنه نفوذ این گروه را تا جایی گسترش داد که به طور نسبی از بیشترین اقبال و همراهی مردمی در منطقه برخوردار گشت.
این کمیته گروهی است مستقل که بر اساس نگاهی غیر ایدئولوژیک ، همکاری داوطلبانه و فعالیت می کند. در واقع به صورت یک شبکه عمل نموده و شکل یک سازمان یا حزب سیاسی با ایدئولوژی واحد و مشخص را ندارد. بلکه خود را به صورتی مرکزی می داند تا تمامی افراد و گرایشهایی که علاقمند به گسترش و نهادینه شدن حقوق بشر و دموکراسی در ایران هستند، در آن حضور یابند.
بی طرفی ایدئولوژیک و فرهنگی دیگر خصلت این کمیته است. لذا از بدو فعالیت تا کنون هیچگونه جانبداری نسبت به گروهها و شخصیتهای سیاسی انجام نداده و تنها از حقوق تمامی کوشندگان مدنی و سیاسی دموکراسی خواه دفاع کرده است. مبنای فعالیت گروه تکیه بر جنبه های عام و پرهیز از هر گونه خاص گرایی است. این گروه نسبت به تبلیغ برای هر جریان سیاسی موضع منفی دارد و د ربرنامه های خود کوشیده است تا مانع بهره برداری های گروهی گردد.
هدف کلی این گروه عبارت است از : پشتیبانی از خواست جامعه مدنی ایران برا یگذار مسالمت آمیز به دموکراسی ، رعایت اصول مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون های الحاقی و تحقق عدالت اجتماعی
ماموریت و رسالت این کمیته در محور های زیر تعریف شده اند:
حمایت از درخواست های دموکراتیکمردم ایران که توسط سازمان های مدنی ،جنبش های اجتماعی، ان جی او، روشنفکران،نوبسندگان، تشکیلات صنفی و سندیکایی ،گروه های سیاسی و افراد آزادی خواه و دموکراسی طلب بیان می شود.
افرایش همبستگی ایرانیان طرفدار دموکراسی در خارج ازکشور
افزایش شناخت هموطنان برون مرزی از واقعیت های سیاسی و اجتماعی ایران
ظرفیت سازی و افزایش توانمندی های کنشگران علاقه مند به حمایت از دموکراسی و حقوق بشر در ایران
انتقال مطالبات جنبش دموکراسی خواهی و تحقق حقوق شهروندی ایران به افکار عمومی جهان
این گروه با اتکاء به اعتبار بدست آورده از حمایتهای مادی و معنوی ایرانیان منطقه و تلاش اعضایش درصدد است تا حوزه کاری خود را گسترش داده و همراه و مکمل مبارزات دموکراسی خواهانه مردم ایران در میهن باشد. همچنین می کوشد تا سهمی موثر در افزایش نزدیکی و هماهنگی بین ایرانیانی در منطقه واشنگتن بزرگ داشته باشد که قلبشان برای رشد و سرافرازی وطن می تپد و ایرانی آزاد، توسعه یافته و برخوردار از موهبت دموکراسی را انتظار می کشند.
این مطلب در ماهنامه اینترنتی گذار منتشر شده است.
درباره نویسنده
در سال۱۳۵۲ در خانوادهای فرهنگی در شهر قزوین چشم به دنیا گشودم. پدرم دبیر ادبیات و صاحب یک هفته نامه محلی است. تا پایان دبیرستان در قزوین بر کشیدم. کتابخانه پدر پناهگاهم بود و ارتباط با دوستان و فامیل گرمابخش زندگیام. به ورزش، سیاست و مطالعه از ابتدا علاقمند بودم. کوهنوردی تا حدودی حرفهای را از نوجوانی شروع کردم. در سال ۱۳۷۰ در رشته مهندسی صنایع دانشگاه پلی تکنیک قبول شدم. ورود به سیاسیترین دانشگاه ایران فرصت تحقق به انگیزهها و آرزوهایم بخشید. ادامه...-
نوشتههای تازه
دستهها
آخرین دیدگاهها
اطلاعات